LADEN

Typ om te zoeken

Finance In the spotlight

Debudgetteringtechnieken (nog) niet wijd toegepast door ziekenhuizen

Delen

Francis Rysman, Vandelanotte Bedrijfsrevisoren: “Ziekenhuizen kunnen perfect off-balance technieken als factoring en leasing/renting inzetten”

Het Ziekenhuis Oost-Limburg vermeed in november 2018 een monsterboete van 118 miljoen euro. Een dispuut met de fiscus over de uitbetaling van erelonen werd in der minne opgelost – en een financieel debacle vermeden. “Zoveel geld hadden we niet op de rekening staan. Gelukkig hadden we geen grote investeringen uit te voeren: logisch dat kredietverleners het kredietrisico negatiever inschatten met zo’n claim boven je hoofd”, dixit de ZOL-woordvoerder. Actual Care vroeg bedrijfsrevisor Francis Rysman naar enkele last resortmogelijkheden van zorginstellingen om hun solvabiliteitsratio veilig te stellen. “In social profit zijn die technieken nog niet courant.”

Volgens de MAHA sectoranalyse 2018 van de algemene ziekenhuizen door Belfius blijft de financiële structuur van de algemene ziekenhuizen op sectorniveau gezond, maar er zijn grote verschillen tussen de instellingen. Een toenemend aantal heeft een solvabiliteitsgraad onder de (aanbevolen) 20%. 24 instellingen (of meer dan 25%) kunnen onvoldoende cashflow vrijmaken om het gedeelte van hun schuld dat in de loop van het boekjaar vervalt, te dekken. In 2016 zaten slechts 16 instellingen in die situatie. De financiële toestand van veel ziekenhuizen gaat dus achteruit. “Ziekenhuizen zijn afhankelijk van overheidsfinanciering, maar die staat zelf ook onder druk”, zegt bedrijfsrevisor Francis Rysman, die voor de klantenportefeuille van Vandelanotte Bedrijfsrevisoren verschillende grote zorginstellingen beheert. “Dat maakt dringende of onverwachte uitgaven problematischer.”

De gewijzigde ziekenhuisfinanciering voor ziekenhuisinfrastructuur van het federale naar het Vlaamse niveau, stelt sommige ziekenhuizen bovendien voor overbruggingsproblemen…
“Grote investeringswerken worden gefinancierd door het VIPA (Vlaams Infrastructuurfonds voor Persoonsgebonden Aangelegenheden)” zegt Francis Rysman. “Vroeger kon een ziekenhuis op jaarbasis de investering afschrijven en maximaal terugbetaald worden door de federale overheid. Nu wordt de levenscyclus van een ziekenhuisgebouw mee in rekening gebracht op basis van een geforfaitariseerd systeem – de instandhoudingsforfait en het strategisch forfait – waardoor ziekenhuizen met een overbruggingsprobleem kunnen krijgen, omdat de reële investeringskost niet meer terugbetaald wordt. Door de forfaitarisering moet een ziekenhuis de kredietmarkt op, zéker bij grote investeringswerken. Voor zorginstellingen is het nieuwe financieringsmechanisme dus risicovoller. Komt daar nog bij dat VIPA zelf voorwaarden stelt op basis van de solvabiliteitsratio van een ziekenhuis. Volstaat die niet voor de forfaitaire financiering, dan moet het investeringsplan aangepast worden of een externe partner aangezocht. Wat vaker en vaker gebeurt. Een nauwe opvolging van de financiering is voor de hele zorgsector een noodzaak.”

Om de solvabiliteitsratio netjes op peil te houden, kan een zorginstelling een aantal off-balance technieken inzetten.
“Ziekenhuizen kunnen perfect off-balance technieken als factoring en leasing/renting inzetten”, zegt Francis Rysman. “Let wel, leasing kan ook on-balance zijn. Denk aan een onroerend goedleasing, die verbetert de solvabiliteitsratio niet. Klassiek voor roerende goederen is dat het volledige leasecontract vanaf het begin als jaarlijkse huurkost geboekt kan worden. Op het einde van het contract is er een restwaarde van minstens 16% van het investeringsbedrag. Voordeel: de leasingoperatie komt in de resultatenrekening, er staat geen actief op de balans en dus ook geen leasingschuld. Hetzelfde geldt voor factoring, een eenvoudige en flexibele vorm van werkkapitaalfinanciering. Heeft een ziekenhuis grote tegoeden bij de mutualiteiten, dan kunnen die via een factoringformule van de balans gehaald worden. De vorderingen worden overgedragen naar de factorinstelling die onmiddellijk 85% op de rekening stort. Na dag 90 of als de mutualiteit betaald heeft, volgt dan die laatste 15%. Het eigen vermogen daalt niet, maar het balanstotaal wordt verkort. Natuurlijk gelden er stevige marges voor die financiële dienstverlening door de factoringmaatschappij”

Hoe courant zijn off-balance technieken in ziekenhuizen?
“Factoring gebeurt nog niet veel in social-profit. Een externe partner zal dan ook een minder sociaal inningsbeleid hanteren dan de sociale dienst van een ziekenhuis zelf, die een afbetalingsplan opstelt. Bijvoorbeeld loonbeslag zul je nooit zien vanuit een ziekenhuis. Toch wordt de kredietwaardigheid van de social profit door de banken hetzelfde geëvalueerd als een bedrijf. Op termijn zullen meer zorginstellingen dus meegaan in het leasing- of factoringverhaal. Hardnekkige wanbetalers zullen vaker via factoring opgevolgd worden. Grootbanken zien die oplossing graag als de openstaande kortetermijnfinanciering teveel oploopt en zullen zelf een factoringmaatschappij aanbevelen om het bancaire risico te beperken. Risicovolle leningen zullen dan automatisch vervangen worden door factoring.”

Geef een reactie