Typ om te zoeken

Finance

Langetermijnfinanciering ziekenhuizen is een hele uitdaging

Delen

“De modaliteiten voor vastgoedfinanciering van ziekenhuizen door de banken zijn de afgelopen jaren grondig veranderd. In het verleden was er doorgaans sprake van één hoofdbank die – gedekt door de waarborgen en de directe subsidies vanuit VIPA en de BFM-tegemoetkomingen – vlot leningen verstrekte voor een termijn tot 33 jaar. Sinds enkele jaren worden er geen rechtstreekse subsidies meer toegekend en moeten de ziekenhuizen zelf instaan voor hun financiering met ofwel eigen middelen ofwel met investeringskredieten.
Om in aanmerking te komen voor een langetermijnfinanciering – over maximaal 20 tot 25 jaar – moeten ziekenhuizen beantwoorden aan strenge(re) criteria qua liquiditeit, effectief eigen vermogen, cashflow, groeipotentieel, marktpositie, ….”

Onderhandelen met de vier Belgische grootbanken

“Vroeger zaten ziekenhuizen in een relatieve gunstpositie bij de selectie van banken die hen wilden financieren. Die situatie is nu volledig omgedraaid. De vier grootbanken zijn terughoudender geworden om grote leningen (> 50 miljoen euro) aan één debiteur toe te kennen in het kader van risicoweging.
Daarnaast leggen de banken hun eigen klemtonen qua looptijden, sectoren, type projecten, ….
Daarnaast zijn de risicopremies die banken vragen van de zieken- en rusthuizen gevoelig gestegen: waar we vroeger spraken over 10 à 30 basispunten markup, zijn deze momenteel gestegen tot 150 à 250 basispunten. Deze strengere voorwaarden van de banken leggen een bijkomende druk op de performantie en winstgevendheid van de ziekenhuizen. Zij worden echter geconfronteerd met een evolutie naar kortere ligduren en een shift naar dagziekenhuis en ambulante settings die door de overheid veel minder worden gefinancierd.Vooral in de weekends is de bezetting in heel veel ziekenhuizen aan de lage kant wat een impact heeft op de door de overheid gefinancierde bedden.”

Waar geld halen?

“De zoektocht naar extra inkomsten/middelen is niet eenvoudig. Geld verhalen op patiënten is door de strenge sociale wetgeving niet echt een fundamentele optie. Een mogelijke piste is een extra bijdrage vragen van de artsenhonoraria, hoewel dit met de numerus clausus niet vanzelfsprekend is. Het uitschrijven van publieke of private obligaties wordt belemmerd oor de (verouderde?) overheidsreglementering die daarvoor geen waarborgen toekent.
Daarenboven hebben ziekenhuizen geen ervaring met dergelijke tenders. Mogelijks kunnen een aantal ‘kleinere’ banken – Triodos, Fintro,… – soelaas bieden bij de financiering van ziekenhuizen, maar hun volumemogelijkheden zijn eerder beperkt tot 15 miljoen euro.”

Kader: de impact van de Basel-III-voorstellen

“De moeilijke financiering door banken heeft alles te maken met de Basel-voorstellen. De kredietcrisis bracht pijnlijk aan het licht dat de huidige kapitaalseisen, gesteld onder Basel II, onvoldoende bleken te zijn. Gedurende de afgelopen jaren bleken banken risico’s te lopen die door Basel II niet waren geïdentificeerd. Zo maakten banken kapitaal vrij door leningen te bundelen en vervolgens door te verkopen aan een nieuw bedrijf – een zogenaamde Special Purpose Vehicle – waar de bank geen link mee heeft. Deze SPV’s haalden vervolgens geld op door aandelen uit te geven. Hierdoor kwam steeds meer kredietrisico in het handelsboek terecht. Hiervoor golden lagere kapitaalseisen.” Verhoging van de kwaliteit van kapitaal “De crisis toonde aan dat alleen kapitaal dat direct en volledig beschikbaar is, bruikbaar is voor het opvangen van verliezen. Helaas bleek dat veel banken dit onvoldoende beschikbaar hadden. Het Basel comité stelt daarom dat het grootste deel van het bankkapitaal van de grootste kwaliteit dient te zijn. Onderdeel van de Basel-voorstellen is dan ook een nieuwe kapitaaleis voor de risico’s die banken lopen wanneer de kredietwaardigheid van een tegenpartij verslechtert.”

Impact nieuwe Basel-voorstellen

“De intentie is om de nieuwe voorstellen vanaf 2013 langzaam in te voeren tot zij in 2019 volledig ingevoerd zullen zijn. De verwachting is dat de kapitaaleisen door de nieuwe voorstellen flink zullen stijgen. Als alle banken op hetzelfde moment bezig zijn om dit kapitaal op te bouwen, zal dit prijsopdrijvend werken, de kosten hiervoor zullen afgewend worden op de klanten. Dit kan de langzame groei van de economie grondig afremmen. Na Basel III komt allicht het nog strengere Basel IV,” besluit Ludo Splingaer.

Geef een reactie