Typ om te zoeken

HR

Lucien Wullaert

Delen

Erevoorzitter Lucien Wullaert: een warm hart voor de VTDV

Lucien Wullaert startte in 1961 als de eerste ingenieur werkzaam in een niet-universitair ziekenhuis, namelijk het St.Jans-Hospitaal in Brugge. Voordien was hij aan de slag in het wetenschappelijk Laboratorium van het Simon Stevin Instituut en ook nog als ‘pompist’ – bediening van de hart-long machine – bij de hartchirurgie. “Het was de tijd waar de Technische leiding praktisch nog in handen was van Zuster Overste. Mijn eerste opdracht was dan ook logisch: zelf een Technische Dienst opbouwen. Gedurende mijn 42 jarige loopbaan evolueerde een klein technisch ploegje van een vijftal individuele technici naar een volwaardig departement van 75 medewerkers verdeeld over drie afdelingen: bouw, electro-mechanica en biotechniek of instrumentendienst.”
 

Van industriële archeologie naar ultramoderne communicatienetwerken

“Eerlijk gezegd: onze toenmalige technische werkplaatsen – verscholen in kelderspelonken of in tuinhuizen – waren pure industriële archeologie. Naderhand zijn we getuige geweest van een technische revolutie. Een aantal voorbeelden: we evolueerden van een centrale verwarming met steenkool naar een op afstand computergestuurde energieverdeling; van het manueel rond sleuren met flessen naar gemechaniseerde gasdistributienetten; van de beruchte kakkerlakken-, muizen- en rattenrazzia’s binnen de catacomben destijds naar de industriële verdelgingsprocedures van nu; van de zuiver mechanisch uitgevoerde toestellen van toen naar de huidige hoogwaardige elektronisch en computergestuurde apparatuur; van de afgedankte mobiele röntgentoestellen van het leger naar de moderne gesofistikeerde beeldverwerkinginstallaties van heden; van de draaitelefoons naar de ultra moderne communicatienetwerken van tegenwoordig…”
 

Afstandsverwarming via regionale verbrandingsoven

“Mijn loopbaan binnen het St. Jan Hospitaal kreeg een boost via de werkgroep ‘Nieuw ziekenhuis’ waar planning voor inhuizing en ingebruikname van nieuwe diensten – zoals anatomo, stomato, nierdialyse, nucleaire geneeskunde, enz. – werden gecoördineerd. De grote uitdaging in de jaren tachtig was echter het organiseren van een zuinig energiebeleid. Een fantastisch principe hiertoe was de afstandsverwarming via onze regionale afvalverbrandingsoven. De negentiger jaren en verder werden dan weer overheerst door de evolutie van de informatica-, elektronica- en telematicanetwerken. Het was ook de tijd dat een volledig geautomatiseerd gebouwenbeheersysteem zijn intrede deed. Verder maakten we kennis met nieuwe technieken zoals pneumatische transportsystemen voor vuil linnen en ziekenhuisafval, de verwerking en opslag van zowel vloeibaar als vast radioactief afval, alsook de centrale waterbehandelingsinstallatie voor hemodialyse. Het resultaat van dit alles was het ontstaan van een noodzakelijk georganiseerde nacht- en weekenddienst.”
 

Oprichting VTDV met zeven diensthoofden

“De eigenlijke start van de VTDV was op 17 maart 1973, we waren toen met 7 diensthoofden. In de eerste periode was dat nog samen met onze Waalse vrienden, kort nadien gingen we verder op eigen Vlaamse krachten. Het duurde niet lang vooraleer de VTDV zich internationaal profileerde via de IFHE, International Federation of Hospital Engineering. Vooral de contacten met onze Nederlandse collega’s via hun studiedagen en congressen waren onvergetelijk,” blikt Lucien Wullaert terug.
 

Middeleeuwse palingbanketten en love-boat romances…

“Wat me zeker bij blijft zijn de België – Holland bowlingavonden enerzijds en de recreatieve zwempartijen anderzijds. Vanaf 1981 organiseerden we ook jaarlijks een partnerprogramma. Het was de periode van de bungalow-congressen waar professionalisme en entertainment hand in hand gingen met Middeleeuwse palingbanketten, love-boat romances tot exotische Caraïbische nachten. Absolute hoogtepunten waren zeker de IFHE congressen, vooral deze in Barcelona, Amsterdam, Londen en Kopenhagen waar ikzelf als voorzitter van de VTDV een lezing mocht geven. De slagroom op de taart was een onvergetelijke trip naar Zuid-Afrika in 1994 voor het IFHE-congres in Kaapstad. De toen gelegde nationale en internationale collegiale uitwisselingen waren niet alleen beroepshalve uniek maar evenzeer ludiek. Via onze jaarlijkse uitstappen deden wij toen wij eigenlijk ook al aan ‘teambuilding’ om de groepsgeest te versterken hetzij in de Ardennen of in Frankrijk.”
 

Bijdragen aan Ziekenhuistechniek

“Een volgende hoogtepunt was de start van onze VTDV-artikels in het tijdschrift ‘Ziekenhuistechniek’. Het was tevens de start van gezamenlijke initiatieven met onder meer Duitse en Franse collega’s. Zo leverde de VTDV ook haar medewerking aan het jaarlijkse handboek ‘Facilitair Bedrijf Zorg’. Mijlpalen blijven eveneens het feestgedruis ter gelegenheid van 15 jaar VTDV in 1988 waar voor de eerste keer een bedrijvenmarkt aanwezig was, en de jubileumfeesten 30 jaar VTDV en 50 jaar NVTG. Dit vond plaats in Brugge in het St.Jans-Hospitaal in 2003, het jaar waarop ik de fakkel als voorzitter doorgaf om erevoorzitter te blijven van de VTDV.”
 

Dankbaarheid om rijke ervaringen

“Mij zullen vooral de vele positieve kanten van mijn job bijblijven, namelijk flexibiliteit, verscheidenheid van technieken, veelvuldige en waardevolle contacten met diverse personen, diensten en organisaties, zowel binnen het ziekenhuis als ‘extra muros’. Ik wil in het bijzonder ook de rijke ervaringen benadrukken die ik mocht opdoen bij de vele professionele beroepsverenigingen, hetzij als voorzitter, hetzij als bestuurslid”, besluit Lucien Willaert.
 

Quotes: de visie van Lucien Wullaert…

“Technische en facilitaire diensten blijven best gescheiden. Een sterke technische dienst zal de nodige erkenning krijgen van de directie, vooral ook van de medische directie.”
“Outsourcing is noodzakelijk, het is een evolutie die niet te stoppen valt. Dat hierbij kennis wegvloeit is onvermijdelijk.”
“De provinciale kringwerking speelt een cruciale rol binnen de VTDV. Het aantrekken van meer actieve leden is een prioriteit voor elke kringwerking.”
“Indien mogelijk moet de VTDV eigen studiedagen organiseren, los van bedrijven.”
“Met een permanent secretariaat zou de VTDV een stap vooruit kunnen zetten.”
 

Geef een reactie