Typ om te zoeken

Geen onderdeel van een categorie

Revalidatiecentrum De Klinker: het draait om ontwikkeling en stimulatie

Delen

“Onze doelgroep is geëvolueerd van zuivere spraak- en taalstoornissen naar complexe ontwikkelingsproblemen met motorische-, aandachts- en gedragsproblemen. Meestal werken wij op doorverwijzing via de arts, school, CLB, GGZ, privétherapeuten, enz. Een beperkt aantal mensen komt op eigen initiatief, maar dat aantal daalt. Voor alle drie de doelgroepen starten we met een gestructureerd intakegesprek met de ouders. Daarin komt aan bod: wat een kind wel en niet kan, wat de specifieke problemen zijn, wat de verwachtingen zijn, enz. Ook de thuissituatie en relationele problemen komen aan bod. Bij een intakegesprek kan je al een richting bepalen, maar wordt er nog geen diagnose gesteld. Op basis van de gegevens van het intakegesprek gaan we een onderzoeksbatterij opstellen. Standaard maakt daar een medisch onderzoek deel van uit, met daarnaast ook een intelligentietest. Aansluitend doen we testen op het vlak van aandacht, motoriek, taal, leren, concentratie, geheugen, enz.”

Evolutie of stagnatie

“Alle gegevens worden vervolgens samengebracht in het onderzoeksteam van waaruit een conclusie wordt gemaakt: ofwel kunnen we iets doen voor een kind, ofwel kunnen wij niets doen. Soms zijn de mogelijkheden van een kind te beperkt, waardoor revalidatie niet zonvol is. Voor ‘heel zwakke’ kinderen stellen wij een proeftherapie op van 6 maanden. Als er in die periode geen vooropgestelde doelstellingen behaald worden, dan gaan we geen verdere behandeling aanbieden. Voor andere kinderen kijken we of na drie of zes maanden de vooropgestelde doelstelling zijn bereikt: is er evolutie, is er stagnatie? Mocht de behandeling stoppen vanwege een te geringe evolutie, dan bekijken we steeds met de ouders welke andere behandelingen mogelijk zijn en dat mondt meestal uit in een heroriëntatie met een verwijzing naar het CLB.”

Zware belasting

“Een behandeling start met een periode van 1 jaar, doorgaans gaat het om twee of drie sessies per week, meestal naschools, of op zaterdagvoormiddag. In de praktijk betekent dit zo’n 120 sessies op jaarbasis, wat zeer intensief is zowel voor ouders als kind. We hebben geen vervoerdienst – sommige centra hebben wel een ophaaldienst – en we hebben het nadeel van een uitgestrekt arrondissement.”

Gestandaardiseerde en eigen programma’s

“De programma’s die we aanbieden zijn in de loop van de jaren geëvolueerd. We maken zowel gebruik van bestaande programma’s als van programma’s die we zelf hebben samengesteld. Daarnaast hebben we veel contact en overleg met andere centra om te kijken hoe zij werken. Elk centrum heeft overigens zijn eigen accenten. De globale werking is overal bijna gelijk, maar de specifieke invulling kan verschillen. Vanuit het RIZIV hebben wij een controle op de programma’s die we aanbieden. We moeten een aanvraag indienen voor de eerste testen, voor de eerste therapie en na een jaar moeten we een verlengingsaanvraag doen. Rapporten sturen we door naar de adviserende arts van de mutualiteiten, het RIZIV kan controles uitvoeren, maar dit gebeurt tot hiertoe zelden.

Ondersteuning

“Het is moeilijk om over ‘successen’ te spreken bij behandelingen. Sommige behandelingen duren 4 tot 5 jaar, bijvoorbeeld bij gehoorstoornissen, andere behandelingen duren maar één jaar. Alles draait daarbij om een continue herhaling en ondersteuning die wij kunnen geven maar die ook moet uitgebreid worden naar ondersteuning thuis, op school, in de vrije tijd. Om die reden hebben wij regelmatig schoolcontacten waar we doorgeven wat er hier gebeurt. Als het nodig is kan ook de leiding van de jeugdbeweging er bij betrokken worden. Door de jaren heen weten al veel leerkrachten en jeugdleiding wat ze moeten doen, maar voor ouders is het meestal allemaal nieuw. De grootste moeilijkheid is dan ook de blijvende motivatie zowel van de kinderen en de ouders, aangezien van hen een zeer grote inspanning verwacht wordt.”

Verfijnde diagnostiek

“Vanuit heel wat instanties – scholen, CLB’s, artsen, andere therapeuten – is er meer oog voor de ADHD-problematiek en ASS( autisme-spectrumstoornis) dan ongeveer 15 jaar geleden en ook de diagnostiek is verfijnd. Het aantal ADHD-ers en kinderen met ASS op zich is niet toegenomen maar er is veel meer aandacht voor. Bovendien zijn er veel meer mogelijkheden om er iets aan te doen. Voor ouders betekent een diagnose een ontgoocheling of een opluchting. Sommige ouders gaan elders om een second opinion, maar doorgaans krijgen ze enkel een bevestiging van de eerdere diagnose.”

Wachtlijsten

“We zouden zeker willen uitbreiden en de capaciteit met 20% verhogen. Maar die verzuchting sleept al jaren aan. Het betekent wel dat er een wachtlijst is van 8 maanden voor de ontwikkelingsgroep. Dat is frustrerend voor ons en de kinderen. We proberen de kinderen wel zo snel mogelijk op onderzoek te laten komen zodanig dat ze uitsluitsel krijgen over een mogelijke behandeling,” besluit Herman Theeten.
Quote: “Voor ouders betekent een diagnose een ontgoocheling of een opluchting. Soms gaan ze elders voor een second opinion, maar doorgaans krijgen ze enkel een bevestiging van de eerdere diagnose.”

KADER:  revalidatiecentrum De Klinker in een notendop

  • De behandelingen richten zich op communicatieproblemen
  • Drie doelgroepen: gedragsstoornissen, gehoorstoornissen, NAH
  • Ambulante werking, uitsluitend voor  kinderen en jongvolwassenen
  • 22 medewerkers met onder meer logopedisten, ergotherapeuten, kinesisten, psychologen, audioloog, maatschappelijke werkers en artsen
  • Regio: arrondissement Ieper
  • Gemiddeld 115 revalidanten

 

Tags:

Je houdt waarschijnlijk ook van

Geef een reactie