Typ om te zoeken

Finance In the spotlight Overige

Terugblik op een leerrijke editie van Finance&Care

Delen

Van dalende budgetten tot stijgende kosten: zorgorganisaties staan voor heel wat uitdagingen op het vlak van financiering. Waar knelt precies het schoentje? En welke stappen moeten gezet worden om een oplossing te bieden? Op het recente Finance & Care-seminarie, georganiseerd door Mediabedrijf ZorgAnders, kwamen drie sprekers aan bod die elk hun eigen perspectief op de problematiek deelden. 

Algemene visie

Lieven Annemans (Gezondheidseconoom UGent)

Een goed gezondheidssysteem steunt op drie basisprincipes: kwaliteit, solidariteit, en duurzaamheid. Helaas zien we vandaag de dag een conflict tussen die drie principes. Professor in de gezondheidseconomie Lieven Annemans: “Er is fragmentatie tussen zorgverleners. Testen en behandelingen worden vaak nodeloos ingezet. De druk van de vergrijzing blijft stijgen. Er komen meer en meer dure nieuwe technologieën op de markt en we zien sociale ongelijkheid in de zorg. Heel wat factoren tonen aan dat ons systeem de balans tussen die drie basisprincipes kwijt is.” Om dat onevenwicht aan te pakken, heeft professor Annemans een stappenplan uitgewerkt.

Dat plan begint bij het budget. Volgens professor Annemans moet de overheid blijven investeren in ons zorgsysteem, jaar na jaar. Daarnaast moeten we vanuit de sector voortdurend het zorgaanbod in vraag stellen en hervormen waar nodig. Op het vlak van digitalisering pleit professor Annemans voor een geconnecteerd ehealth-systeem. Om efficiënter te functioneren moeten we blijven inzetten op meer samenwerking tussen verschillende zorgverleners, en het huidige financieringssysteem van betaling per prestatie aanpassen. “We hebben een systeem nodig dat afgestemd is op de evoluties en nieuwe modellen in zorgverlening. Binnen dat nieuwe systeem moet essentiële zorg gratis zijn voor iedereen.” Tenslotte moet er volgens de professor meer aandacht zijn voor preventief werken aan gezondheid. Alles samengevat zal dit stappenplan ons leiden naar een EQO-systeem, waarbij Equity en Quality geOptimaliseerd zijn.

Het ziekenhuis als deel van een netwerk

Marc Van Uytven (Directeur Antares Consulting)

Ook Marc van Uytven, Directeur van Altares Consulting, ziet een hoge nood aan verandering. Zowel zijn eigen ervaring als de resultaten van diverse studies en onderzoeken pleiten volgens hem voor een meer waardegedreven gezondheidszorg, die voldoende aandacht schenkt aan het perspectief van de patiënt. Daarnaast is er volgens hem dringend nood aan meer efficiëntie. Volgens een IBM-studie van 2010 was van alle industrietakken de gezondheidszorg het minst efficiënt georganiseerd.

Van Uytven reikte tal van mogelijke maatregelen aan om een ziekenhuis te transformeren, van evidence based zorgpaden en standaardisatie van processen tot een aangepast HR-beleid en een verbeterde patiëntenervaring. Hij had het ook over de invoering van een nieuw vergoedingsstelsel voor artsen en de herrijking van de nomenclatuur:

“Deze hervorming van het financieringssysteem zal alleen maar verder gaan in de toekomst. Het is de enige manier om het hoofd te bieden aan de bijkomende druk op het systeem.”

Ook de rol van de ziekenhuizen zal volgens hem een hervorming ondergaan. “We gaan van het ziekenhuis als centrale spil binnen het gezondheidssysteem naar een ziekenhuis dat gespecialiseerde diensten aanbiedt, waarbij veel zorg naar de thuissituatie verschuift.”. Zorgvoorzieningen moeten volgens hem gezien worden als een soort communicerende vaten. Men kan de ziekenhuizen niet op zichzelf bekijken, en moet ook rekening houden met de andere actoren.

Trends en evoluties in de Vlaamse woonzorgcentra

Clara Van den Broek (Directeur ouderenzorg Zorgnet-Icuro)

Het verhaal van Clara Van den Broeck, Directeur van Zorgnet-Icuro, begon bij de vraag: hoe kijken we in Vlaanderen naar ouderenzorg? Van den Broeck: “Vlaanderen beschikt over een divers zorgaanbod, van gezinszorg, dagverzorging, kortverblijf en meer tot een permanente opname in woonzorgcentra. We mogen echter niet vergeten dat deze zorgvormen bedoeld zijn om complementair te zijn aan de mantelzorg en het informele netwerk rond een oudere. Die trap is de belangrijkste variabele in elke casus.” Andere belangrijke variabelen zijn volgens haar het perspectief van de oudere: “Het gaat erom dat we het juiste antwoord bieden op de zorgvraag van de ouderen.” Maar we moeten ook rekening houden met wat mogelijk is gezien de ruimtelijke beperking. Een evenwichtsoefening die alleen maar moeilijker wordt met het tekort aan personeel, de stijging in zorgzwaarte, en de beperkte budgetten.

Nog een belangrijk aandachtspunt is de Katz-schaal. Het is een schaal die standaard gebruikt wordt om de zorgnoden van een oudere in te schatten, maar omdat er heel wat factoren ontbreken in die schaal levert dat vaak een vertekend beeld op. En dat heeft zijn gevolgen bij het inschatten van het benodigde personeel. Veel woonzorgcentra willen dan ook RVT-erkenning krijgen, een statuut voor instellingen die zorg bieden aan zwaar zorgafhankelijk ouderen. Clara: “Vanuit de overheid wordt zo’n 140 miljoen budget voorzien voor de woonzorgcentra. Dat is niet voldoende om de RVT-omschakeling te maken voor elk woonzorgcentrum. Daarnaast zijn er heel wat onduidelijkheden over hoe het budget ingezet zal worden, en welke gevolgen de besparingen zullen hebben op dat budget. Er moeten met andere woorden nog heel wat vragen beantwoord worden.”

Sfeerbeelden kan je hier terugvinden.

Geef een reactie