Typ om te zoeken

Woonzorgcentra

Animatiecentrum van wzc Oleyck laat de wereld binnenkomen én gaat zelf naar buiten

Delen

Woonzorgcentrum Oleyck in Landen huist sinds kort in een gloednieuw gebouw. Daar komt, via grote, lage ramen in de gangen en de kamers, het prachtige Landense landschap rijkelijk binnenvallen. Die interactie met de buitenwereld is niet alleen architecturaal, maar ook sociaal een kernwaarde van Oleyck: het animatieteam zoekt altijd naar samenwerkingen met het Landense verenigingsleven. Dat zorgt voor animo en afwisseling, en brengt de maatschappij naar binnen.
 
Wij praten met Katrien van het animatieteam over deze unieke aanpak en met hoofdverpleger Christophe over de heilzame effecten ervan op personeel en bewoners. ‘Wie ziek is, doet er alles aan om terug genezen te zijn om de volgende activiteit niet te missen.’
 

De oversteek

In juni van dit jaar vond de grote oversteek plaats. Oversteek, want een verhuis was het strikt genomen niet, het nieuwe gebouw staat namelijk op hetzelfde adres aan de Oscar Huysecomlaan 2. 50 bewoners namen hun intrek in de gloednieuwe, duurzaam opgetrokken gebouwen. Dat was een flinke stap vooruit, komende van een gebouw dat stamde uit de jaren 70.
 
Wij wilden weleens weten hoe de bewoners die verhuis verteerd hebben.
‘De overstap was eigenlijk op één voormiddag afgerond’, vertelt Ellen Geerts, de directrice die erbij is komen zitten. ‘Maar de praktische voorbereiding was wel al maanden aan de gang. Met het personeel deden we een sleep-in, dat is de beste manier om de nieuwe woonomgeving zelf aan den lijve te ondervinden.’
 
Gaf het vooruitzicht van de overstap dan geen nervositeit bij de bewoners?
‘Eigenlijk viel dat verbazend goed mee’, zegt Christophe. ‘Het echte besef kwam er pas op 31 mei, toen de bezoekers en hun familie het gebouw en de nieuwe kamers bezochten. Dan werd het plots heel concreet.’
 

De Longa en Pepijn

Het nieuwe gebouw telt twee woongroepen, elk op een verdieping. En die heten niet gewoon ‘woongroep 1’ en ‘woongroep 2’, maar wel ‘De Longa’ en ‘Pepijn’. De eerste is de naam van een oude ‘holle weg’ in Ezemaal, een deelgemeente van Landen. Pepijn komt van Pepijn Van Landen, een Landense religieus-historische figuur. ‘Het zijn namen die een belletje doen rinkelen bij de vele Landenaars onder de bewoners’, legt Katrien van het animatieteam uit.
 

Klein grut

Katrien legt verder enthousiast uit hoe het animatieteam via een gevarieerd programma de wereld naar binnen brengt in wzc Oleyck. ‘Maandelijks verhuist de kinderkribbe zijn werking een voormiddag naar het rusthuis‘, geeft ze een leuk voorbeeld. ‘Dat is een hoogtepunt voor onze bewoners.’
 
De heilzame werking van de interactie tussen mensen aan beide uitersten van de levensloop, baby’s/peuters en bejaarden, is een bekend fenomeen. Bij Oleyck wordt dit dus in praktijk gebracht. ‘Het brengt animo, de kinderen doen mee gymnastiek en ze zingen samen liedjes. Zowel de ouderen als het klein grut leeft op van die momenten’, geniet Katrien ook zelf.
 
Binnenkort komt die kinderopvang bovendien vlakbij wonen, want naast de nieuwe gebouwen van Oleyck wordt de bouw voorbereid van een kinderopvangplaats. ‘We zijn heel blij met onze nieuwe buren. De fysieke nabijheid kan de samenwerking tussen de organisaties en hun publiek alleen maar bevorderen.’
 

Bier en muziek

Volk over de vloer in Oleyck, dat stopt niet bij de kinderen. Tijdens de wekelijkse cafénamiddag komen beide woongroepen samen in de cafetaria en wordt er niet alleen koffie en thee geschonken, maar ook bier – met mate natuurlijk. Iedereen is welkom, er wordt wat gedronken, kaartgespeeld en er is muziek.’ ‘Muziek triggert herinneringen’, merkt Katrien op. ‘Het brengt dingen weer tot leven. Ook live-optredens van lokale artiesten, bijvoorbeeld bij verjaardagsfeesten, maken bewoners en familie altijd weer heel blij. En daar wordt ook weleens bij gedanst.’
 

Naar de markt

De buitenwereld is dus welkom bij wzc Oleyck, maar de bewoners trekken er zelf ook graag op uit. ‘We gaan geregeld op uitstap naar de markt van Landen. Dat is herkenbaar voor velen, ze zijn er onder de mensen en misschien zien er oude bekenden terug.’
 
En wie dacht dat de residenten van Oleyck zich niet buiten de gemeentegrenzen wagen, heeft het mis. ‘De jaarlijkse uitstap naar bedevaartsoord Scherpenheuvel is altijd heel snel volgeboekt’, zegt Katrien. ‘En we leggen ook weleens een liftbus in om bijvoorbeeld een boottocht te maken of naar Bokrijk te gaan.’ De bewoners die een sportkriebel hebben, die gaan naar de seniorensportnamiddag. En samen met een ander rusthuis werd al een heuse modeshow georganiseerd, met kleren uit de oude tijd op de catwalk.
 

Individueel animatieprogramma

Wie als bewoner in Oleyck terechtkomt, heeft dus een brede waaier aan mogelijkheden. Hoe krijg je mensen aan boord van al die activiteiten?  ‘Dat begint al bij de intake’, legt Katrien uit. ‘We doen, samen met de familie, een sociale anamnese: hoe zag het leven van de nieuwe bewoner eruit, wat waren de hobby’s? Daarmee stellen we een individueel aangepast animatieprogramma op. Dat geeft structuur en ook de familie weet dan welke activiteiten er op stapel staan.’
 

Kerstmarkt

Op stap gaan, dat kost geld. Is dat nooit een probleem? ‘Er is nog nooit iets níét kunnen doorgaan omdat er geen geld was’, zegt directrice Ellen Geerts. ‘We vinden animatie belangrijk, niet alleen binnen de muren van het centrum, maar ook erbuiten. Dus voorzien we daar in voldoende financiële middelen voor’.
 
En als de reizende bewoners onderweg zin hebben in een extraatje, dan halen ze dat uit een potje dat ze zelf hebben gevuld. ‘We houden jaarlijks een kerstmarkt. Voor de gezelligheid natuurlijk, maar het brengt ook geld in het laatje. Want sommige bewoners breien of knutselen iets, dat ze daar verkopen. Daarmee kunnen we trakteren op een ijsje of een drankje.’
 


 

Effect

Een animatieteam dat voor leven in de brouwerij zorgt, binnen en buiten het rusthuis, welke invloed heeft dat op het welzijn van de bewoners? ‘Het positieve effect ervan is onmiskenbaar’, vertelt Christophe. ‘Mentaal natuurlijk, het geeft de bewoners iets om naar uit te kijken en we weten allemaal hoe belangrijk dat is.’ Naast de extra mentale veerkracht, is er ook de heilzame invloed op de fysieke paraatheid. ‘Op excursie verleggen de mensen onbewust hun grenzen van wat ze fysiek nog kunnen’, vertelt Christophe. ‘Wij houden dat goed in het oog en schotelen hen hier dezelfde uitdagingen voor. Zo blijven ze scherper, het verlengt de termijn van zelfzorg bij de ouderen.’
 
En dan is er ook nog de sociale meerwaarde van die uitstapjes. ‘Het creëert gezamenlijke herinneringen, gespreksstof voor aan tafel’, vertelt Katrien. Het Oleyck-krantje geeft dat sociale nog een extra duwtje. ‘We hebben nu ook een vrijwilliger die foto’s maakt. Die verschijnen, samen met een verslagje, in de krant.’
 

Eiken tafels

Naast interactie met de buitenwereld is er nog een tweede kernwaarde in wzc Oleyck: huiselijkheid. Het nieuwe gebouw heeft wat dat betreft enkele nieuwe extra troeven. ‘In de eetruimte hebben we nu een open keuken en de eetruimte zelf is met zithoeken ingedeeld’, illustreert Ellen. ‘Het geeft minder eetzaalgevoel.’ Is dat dan niet moeilijk voor de mensen die meer hulp nodig hebben bij het eten? ‘In het nieuwe gebouw hebben we ook lange, eiken tafels geplaatst. De mensen die extra hulp nodig hebben bij het eten, zitten aan het uiteinde. Zo kunnen we hen bedienen zonder dat ze geïsoleerd moeten zitten’, vertelt Ellen.
 

Huismoeder

Samen met de open keuken in het nieuwe centrum, is er nu ook het concept van de huismoeder geïntroduceerd. ‘De huismoeder is een zorgkundige die op die dag niemand wast, maar continu aanwezig is in de woonruimte’, vertelt Ellen. En zoals het een huismoeder betaamt, is ze altijd beschikbaar om een praatje te maken. De bewoners zijn ook altijd welkom om een handje toe te steken: handdoeken plooien, waterkannen vullen… ‘De huismoeder zorgt voor continuïteit: de bewoners weten dat er altijd iemand is. Ze hoeven dus nooit meer alleen te zijn.’
 

Tapijt

Huiselijkheid was ook het uitgangspunt bij de keuze voor de vloerbekleding. ‘In vele rusthuizen is er een harde ondergrond in de gangen, met dat onrustige klak-klak-klakgeluid als personeel door de gangen beent’, legt Ellen uit. ‘Wij kozen voor vloertapijt, dat geeft rust.’ Die keuze deed in de sector de wenkbrauwen fronsen, want is zo’n vloertapijt niet moeilijk in onderhoud? ‘Wij hebben ons goed geïnformeerd. Het klopt dat je met levensmiddelen door de gangen moet en dat er weleens gemorst wordt. Maar er bestaan tegenwoordig heel goede reinigingsmachines.’
 

Dementerenden

In wzc Oleyck is er geen aparte afdeling voor dementerenden en dat is toch speciaal. ‘Wij plaatsen de bewoners met dementie niet in een aparte wooneenheid’, vertelt Katrien. ‘Zo raken ze niet geïsoleerd en het vermijdt dat moeilijke moment, ook voor de familie, waarop de bewoner naar een speciale eenheid moet verhuizen.’
 
Mensen met dementieverschijnselen krijgen daarnaast ook individuele zorgen: snoezelbaden, aromatherapie, voelschorten. ‘Die worden trouwens gemaakt door de Landense vrouwenbeweging Femma’, illustreert Katrien nog eens hoe Oleyck continu samenwerkt met het lokale verenigingsleven.
 


Bibliotheek

Voor de intellectuele prikkels komt elke drie maand de Landense bibliotheek met een selectie boeken over de vloer. ‘De groteletterboeken zijn dan natuurlijk heel populair’, vertelt Katrien. ‘En voor wie lezen moeilijk geworden is, is er wekelijks een vrijwilliger die komt voorlezen.’
 
Dat brengt ons bij die uitzonderlijke, waardevolle mensensoort: de vrijwilliger. ‘Die zijn echt noodzakelijk om rolstoelen te duwen en andere hulp te bieden als wij met ons publiek op stap gaan of als we binnen iets organiseren’, vertelt Katrien. Het engagement van die mensen begint dikwijls als hun ouders of grootouders hier verblijven en ze blijven dat doen als hun familieleden hier al weg zijn. ‘Zij helpen ons trouwens niet alleen praktisch, ze zijn ook een inspiratiebron voor frisse activiteiten.’
 
Ellen Geerts voegt er nog aan toe dat een dynamische animatie altijd begint bij een bijzonder engagement van het animatieteam en kijkt daarbij dankbaar naar Katrien. ‘Mobilisatie van vrijwilligers en andere organisaties lukt pas als je eigen team initiatieven neemt. Bij ons is die energie aanwezig en dat zorgt voor een
fantastische dynamiek.’
 
 
HET CIJFER: 92
Momenteel zijn er 62 bewoners in de nieuwe gebouwen van Oleyck, terwijl er 92 wooneenheden beschikbaar zijn. Oleyck moet wachten op erkenning van de overheid om extra bewoners op te nemen. Maar een geleidelijke invulling heeft ook zijn voordelen. ‘Zo kunnen we ons organisatorisch rustig aanpassen aan meer bewoners. Om de campus op volle bezetting te zien, zal je eens moeten terugkomen’, nodigt Ellen Geerts ons uit.
 
 
DE KERNWAARDEN VAN WZC OLEYCK
1.Interactie met buitenwereld via animatieprogramma
Laat de wereld binnen

  • Cafénamiddag
  • Kinderopvang in de gebouwen
  • Bibliotheek
  • Voorlezen
  • Herkenbare namen voor woongroepen

Ga naar buiten

  • Uitstap naar de markt
  • Bedevaart naar Scherpenheuvel
  • Uitstap met de liftbus
  • Seniorensportnamiddag
  • Modeshow

 
2. Huiselijkheid

  • Open keuken
  • De huismoeder
  • Vloertapijt in plaats van harde ondergrond
  • Zithoeken in het restaurant
  • Muziek
  • Kerstmarkt

 
 
WIE IS ELLEN GEERTS?
Ellen Geerts heeft eerst 9 jaar als ergotherapeut gewerkt in een rusthuis, waar ze haar affiniteit met ouderen ontwikkelde. Toen wilde ze een nieuwe uitdaging en is ze een master in de Handelswetenschappen gaan studeren. De sociale sector bleef haar nauw aan het hart liggen. ‘Ik heb mijn thesis dan gemaakt over de financiering van dagverzorgingscentra voor bejaarden. Zo sloeg ik een brug tussen twee werelden, de sociale en de financiële.’
Na haar studie is ze in Landen gestart als directeur van het toenmalige kleine rusthuis. Dat evolueerde tot een woonzorgcampus met meerdere ouderenvoorzieningen en een wzc met de dubbele capaciteit. ‘Ik ben blij dat ik zelf deze hele ontwikkeling heb kunnen begeleiden.’
 

Tags:

Geef een reactie