Typ om te zoeken

Geen onderdeel van een categorie

Ziekenhuizen en rusthuizen innoveren: 3 cases

Delen

De zorgsector evolueert constant. Ziekenhuizen en rusthuizen innoveren, zoals het hoort. In dit artikel bespreken we RVT “Val des Roses” Vorst,  Ziekenhuis Saint-Luc Bouge (Namen) en Het Ziekenhuis van Eigenbrakel – Waterloo.
 

RVT “Val des Roses” in Vorst

Een absolute primeur in Brussel. Het RVT “Val des Roses” van het OCMW van Vorst voert momenteel grote werken uit (die klaar zouden moeten zijn tegen 2016), maar heeft nu al een nieuwe vleugel geopend. OCMW-voorzitter Stephane Roberti legt uit dat deze vleugel drie eenheden herbergt voor gedesoriënteerde personen en dus drie keer vijftien personen kan opvangen.
 
“Volgens de demografische voorspellingen van het Planbureau zal tegen 2025 het aantal 85-plussers in de Belgische bevolking tussen 2,2 en 5,8% stijgen. Bij deze 85-plussers bedraagt de prevalentiegraad van Alzheimer en van andere degeneratieve ziekten van het zenuwstelsel nu al 16%. Gedesoriënteerde personen hebben een specifieke omkadering nodig. Daarom hebben wij gekozen voor zogenaamde “cantous”, een term die in het zuidwesten van Frankrijk gebruikt wordt en “bij de haard” betekent. De bewoners kunnen hier dus naartoe komen om een gevoel van vrijheid te ervaren.” In een “cantou” geven vijftien kamers uit op een gemeenschappelijke ruimte waar maaltijden worden genuttigd, activiteiten plaatsvinden, rustmogelijkheden zijn, enz. Er wordt een zorgomgeving gecreëerd en de vormen van de muren, de kleuren en de meubels zijn afgestemd op de bewoners. Zij worden ook continu omkaderd door een team dat tracht om opnieuw een kleine gemeenschap te creëren in een klimaat dat als veilig wordt ervaren door de gedesoriënteerde persoon. “Beschouw het als een architecturale vernieuwing, maar het is in de eerste plaats een levensproject. Onze bedoeling is immers om het burgerschap, de waardigheid en de participatie van ouderen tot op het einde van hun leven te vrijwaren. Activiteiten, zorgen, slimme voeding en kleine attenties dragen bij tot onze uiteindelijk doel, namelijk de levenskwaliteit van onze bewoners”, besluit Stephane Roberti. Laten we daarbij ook vermelden dat de gezinnen uitgenodigd worden om hiertoe bij te dragen en om te participeren via regelmatige bezoeken.
 

Ziekenhuis Saint-Luc te Bouge (Namen)

De rode draad bij de renovatie van Saint-Luc was de evolutie van het ziekenhuis en het belang om mee te gaan met zijn tijd via een aanpasbare infrastructuur. In het begin wilde elke arts dat de kamers aangepast waren aan zijn of haar patiënten. Tijdens de renovatie heeft de directie van het ziekenhuis er uiteindelijk voor gekozen dat alle eenheden hetzelfde moesten zijn. Er moest voor een standaard worden gezorgd. Dat heeft geleid tot een ideale kamer voor iedereen, een perfecte gemene deler tussen alle specialiteiten van een ziekenhuis. Daaraan wordt nog een uitstekend comfort toegevoegd, met onder andere een badkamer in elke kamer, deuren waardoor elektrische bedden van de laatste generatie kunnen, flatscreens, enz. Maar zonder evenwel te overdrijven in luxe. Het algemeen principe dat we hanteren is dat de patiënt in het ziekenhuis is om verzorgd te worden en dat de hotelaspecten goed moeten zijn en niet tot opmerkingen mogen leiden. Het is dus te vergelijken met een goed hotel.
 
Er werd ook veel gebruik gemaakt van domotica in het kader van de overgang naar de cogeneratie. Om de werking te optimaliseren wordt alles nu voortdurend gecontroleerd. Alles werd ook geïnformatiseerd om te vermijden dat het ziekenhuis nog papieren documenten gebruikt. Er zijn dus geen papieren documenten meer in de medische dossiers en ook de papieren voorschriften werden definitief verbannen. Om dit te kunnen doen, hebben we overal schermen geplaatst in de gangen. Iedereen leert nu uitsluitend in een virtuele omgeving te werken. Het informaticacentrum werd ondergebracht in een extern gebouw om de hele informatica van het gebouw te kunnen digitaliseren.
 
Om het aantal stromen in de ziekenhuistoren te kunnen verminderen, werd er besloten om de aantrekkingskracht van de begeleiders van patiënten te verbeteren door een cafetaria in de inkomhal te plaatsen. Deze cafetaria is erg modern en werd intern uitgedacht. Bovendien doet ze ook weinig aan een ziekenhuis denken en eerder aan een thuisomgeving. Er zijn nu dubbel zo veel mensen die naar de cafetaria gaan. Voor de ziekenhuismuren werd er dan weer gekozen voor een kleurenverloop in een zelfde gamma rood, oranje en geel. Het verplegend personeel heeft hiervoor gekozen. Er ontstaat op die manier een kleurrijke sfeer die in schril contrast staat met de witte kleur uit het verleden die door velen als deprimerend werd beschouwd. De verlichting en het feit dat er overal led-lampen gebruikt worden, zorgen voor de final touch. De inkomhal heeft daardoor een ware gedaanteverwisseling ondergaan.
 

Het Ziekenhuis van Eigenbrakel – Waterloo

Bij de recente renovatie van de pediatrische dienst van dit ziekenhuis werd er gekozen voor een rustbrengende thematische versiering die opgebouwd was rond het thema van de zee. De inrichting werd uitgedacht op basis van het welzijn van de kinderen. Vissen zwemmen op de muren, het plafond veranderd in een hemel vol meeuwen, de balie van de eenheid lijkt op een vuurtoren, de spelotheek op een eiland, het ouderlokaal op een haven en de school op een boot. Zo kunnen de kinderen de verschillende ruimten van de dienst op een ludieke en natuurlijke manier identificeren. De inrichting beantwoordt tevens aan de wettelijke normen.
 
 

Tags:

Je houdt waarschijnlijk ook van

Geef een reactie